Wat is logopedie?

Logopedie is een paramedisch beroep in de gezondheidszorg en in het onderwijs. Logopedisten houden zich bezig met de preventie, het onderzoek en de behandelingen van stoornissen en beperkingen op het gebied van spraak, taal, stem en gehoor. Het woord 'logopedie' is samengesteld uit de Griekse woorden 'logos' en 'paidein'. 'Logos' staat voor het gesproken woord en 'paidein' voor opvoeden. Logopedie betekent dus 'opvoeden tot het gesproken woord'. Vroeger gebruikte men hiervoor wel eens de term 'spraakleraar'.

Goede communicatieve vaardigheden en een normale taalontwikkeling zijn belangrijk voor de overdracht van informatie, kennis en gevoelens. Dankzij communicatie en taal is het mogelijk om met anderen samen te leven. Bovendien is taal een belangrijke voorwaarde om goed te leren lezen, schrijven en rekenen. Logopedie heeft inmiddels een hele ontwikkeling doorgemaakt. Logopedie houdt ook in: hulpverlening bij stoornissen en beperkingen in de communicatie. Communicatie is meer dan praten alleen. Communicatie omvat vele uitingsvormen, waaronder taal, lezen en schrijven, gebaren, spraakafzien en ondersteunende communicatiesystemen.

De taak van een logopedist bestaat in het opsporen en behandelen van allerlei stoornissen op gebied van spraak, taal, stem, lezen, rekenen en schrijven. Na een eerste kennismakingsgesprek wordt een uitgebreid onderzoek afgenomen. Als uit de resultaten blijkt dat er problemen aanwezig zijn, wordt een behandeling opgestart. Er wordt een handelingsplan opgemaakt dat aangepast is aan de noden en de mogelijkheden van de patiënt. Er wordt regelmatig opnieuw geëvalueerd en alle betrokkenen blijven steeds op de hoogte van de evolutie. Als logopedist werken we vaak samen met andere deskundigen: arts, tandarts, psycholoog, leerkrachten of een psychomotorisch therapeut. Samenwerking en overleg met alle betrokken deskundigen is noodzakelijk voor een goed verloop van de behandeling.